İbrahim Sarı ile “Av Vadisi – Tanrı Dağı’nın Habercisi” Üzerine Söyleşi
Bilgi Yayınevi tarafından yayımlanan "Av Vadisi – Tanrı Dağı’nın Habercisi" adlı roman, okurları MÖ 40.000 yılına, beş klanın doğadaki çetin hayatta kalma mücadelesine götürüyor.
Bilgi Yayınevi tarafından yayımlanan “Av Vadisi – Tanrı Dağı’nın Habercisi” adlı roman, okurları MÖ 40.000 yılına, beş klanın doğadaki çetin hayatta kalma mücadelesine götürüyor. Tıp eğitiminin ardından klinik psikoloji yüksek lisansı ve nörobilim doktorasını tamamlayan Dr. İbrahim Sarı; psikanaliz, psikoterapi ve kognitif nörobilim alanlarındaki uzmanlığını edebiyatla buluşturuyor. Eser, 15 yaş ve üzerindeki gençlerin yanı sıra macera ve mitoloji meraklısı yetişkin okurlara da hitap ediyor. Dr. İbrahim Sarı, zihin bilimi ile tarihöncesi araştırmalarını kendi yazarlık serüveni içinde birleştirerek kurgusunun temelini oluşturuyor.
Psikoloji ve Mitolojinin Kesişiminde İnsan Zihni
Bir psikoterapist olarak insanın acı, kayıp ve korku karşısındaki tutumunu inceleyen Dr. İbrahim Sarı, tarihöncesi dönemdeki insanların da benzer bir anlam arayışı taşıdığını ifade ediyor. Kırk bin yıl önce yaşamış bireylerin doğa olaylarını ve kayıpları mitler ile ritüeller üzerinden anlamlandırdığını belirten yazar, modern terapi süreçlerindeki anlamlandırma ihtiyacının kadim zamanlarla olan paralelliğine dikkat çekiyor.
Karakter kurgularında psikoloji ve mitolojinin “yaralı şifacı” kavramından yararlanıldığını aktaran Sarı, bu yapının köklerinin Yunan mitolojisindeki kentaur Kheiron’a ve Herakles’in zehirli ok hikâyesine dayandığını vurguluyor. Carl Gustav Jung’un psikoterapiye taşıdığı bu yaklaşım ve Mircea Eliade’nin şamanizm çalışmaları doğrultusunda, romandaki Tara-Nau karakterinin yaşadığı dönüşüm şekilleniyor. Ergenlik ritüelleri, ölüm törenleri, yas, utanç ve yabancı korkusu gibi olgular eserin duygusal omurgasını meydana getiriyor.
Neandertallerin İnanç Dünyası ve Arkeolojik Bulgular
Antropolojik kuramlara değinen Dr. İbrahim Sarı, James Frazer’ın büyü, din ve bilim sıralamasını aşamalı bir ilerleme olarak gören yaklaşımı yerine Claude Lévi-Strauss’un mitik düşünceyi somut imgeler ve ikili karşıtlıklarla açıklayan görüşüne yakın durduğunu ifade ediyor. Neandertallerin dünyayı kavrama biçimlerini keşfetme arzusu, romanın mitolojik altyapısını besliyor. Günümüzde yazarların söyleşi serileri kapsamında da sıklıkla ele alınan insan doğası ve köken arayışı, eserin temel aksını oluşturuyor.
Arkeolojik verilerden hareketle kurgulanan dünyada, Fransa’da yer alan La Chapelle-aux-Saints ve Irak’taki Şanidar Mağarası kalıntıları önemli bir referans oluşturuyor. Şanidar’da ağır yaralarına rağmen topluluk desteğiyle uzun süre yaşamış bireylerin varlığı ile tartışmalı “çiçekli mezar” bulguları; romandaki Atalar Mağarası, kutsal çiçekler ve ölüm ritüelleri sahnelerine zemin hazırlıyor.
Genetik Hafıza ve Ortak İnsanlık Deneyimi
Mitik düşüncenin genetik yolla doğrudan aktarıldığına dair somut bir kanıt bulunmadığını hatırlatan Dr. İbrahim Sarı, kalıtsal olan unsurun insan zihninin dünyayı öykülerle düzenleme eğilimi olduğunu belirtiyor. Afrika dışı kökenli insan topluluklarının DNA’larında taşıdığı küçük oranlı Neandertaller izinin, geçmişten günümüze uzanan atasal bir anlatı gibi varlığını sürdürdüğünü ifade ediyor.

Kaynak: Edebiyat Haber ·


