Feridun Andaç’tan Yazarlık Serüveni ve Kendi Zamanını Yaratmak Üzerine Çarpıcı Notlar
Yazar Feridun Andaç, Köyceğiz’e yerleşerek kendine zaman satın aldığını ve çalışma masası ile kütüphanesinin bunun en somut kanıtı olduğunu ifade ediyor. Kimsenin bu zamanı başkasına veremeyeceğini belirten yazar, bu özel alanı ancak kişinin kendisinin satın alıp yaratabileceğini vurguluyor.
Yazar Feridun Andaç, Köyceğiz’e yerleşerek kendine zaman satın aldığını ve çalışma masası ile kütüphanesinin bunun en somut kanıtı olduğunu ifade ediyor. Kimsenin bu zamanı başkasına veremeyeceğini belirten yazar, bu özel alanı ancak kişinin kendisinin satın alıp yaratabileceğini vurguluyor. Zihin oyunlarından uzak bir yaşam sürmeye başlayan Andaç; okumak, yazmak ve yolculuklar yapmanın bu yeni hayatın en büyük armağanları olduğunu dile getiriyor. Önemli romanlarını ve içerlek anlam taşıyan yazılarını burada kaleme aldığını belirten yazar, kendini yozluklardan ve yaban ilişkilerden arındırdığını, hiçbir zaman akıntıya kapılmadığını aktarıyor.
Yazma Ritüelleri Ve Metnin İradesi
Köyceğiz’deki yaşamında yaratıcı yazıyı ön plana çıkaran Feridun Andaç, yazmak için pek çok nedeni bulunduğunu belirtiyor. Her ay düzenli olarak üç farklı mecrada yazdığını ifade eden yazar; Cumhuriyet Kitap için “Okuma Penceresi” köşesini hazırlarken, Edebiyat Haber’de ise “Sözün Önü/ Bir Yazar Adayına Mektuplar” başlığıyla okurlarla buluşuyor. Sürekli okuyan ve üreten yapısıyla dikkat çeken yazar, birden fazla yayınevine ihtiyaç duyduğunu ve tüm bu yoğunluğun yanı sıra her hafta en az 14 saat ders verdiğini dile getiriyor. Tıpkı edebiyat dünyasındaki yeni gelişmeler ve Dublin Kitap Festivali gibi etkinlikler yazarların üretim süreçlerini besleyen önemli alanlar arasında yer alıyor.
Romanlarını parça bölük yazmayı sürdürdüğünü söyleyen Andaç, diğer yazılarını ise beklemeden “anında yazmak” ritüeliyle kaleme alıyor. Öykülerini ise tam anlamıyla damıtarak yazdığını ifade ediyor. Açtığı roman yazma defterleri ve çalışma günlüklerinin rotasını hiç şaşırtmadığını, nerede kaldıysa oradan devam ettiğini belirtiyor. Yazdığı her metnin iradesinin, roman yazma biçiminin temel belirleyicisi olduğunun altını çizen yazar, her dönüşte başlama noktasının kendisi için çok önemli olduğunu ve okumalarının daima kendisine eşlik ettiğini söylüyor.
Dil Arayışı Ve Edebi Sorumluluk
Yazıya tutunduğu kadar hayatta hiçbir şeye tutunmadığını belirten Feridun Andaç, yazmanın kendisi için bir yaşama biçimi olduğunu vurguluyor. Yazma eyleminin aynı zamanda bir dil arayışı anlamına geldiğini ifade eden yazar, bir konu veya izlek için mutlaka özgün bir dil bulmak ve yaratmak zorunda olduğumuzu belirtiyor. “Afrodisiaslı Zoilos”, “Sen Gittikten Sonra” ve “Seni Beklemiyordum” adlı eserlerini kaleme alırken her biri için apayrı bir dil kullanmak üzere yoğun bir çalışma yürüttüğünü anlatıyor.
Her anlatının sesini, ritmini ve ahengini yakalamak amacıyla sürekli yazı alıştırmaları yaptığını söyleyen Andaç, yazmakta olduğu konunun kendisine o dili ve söylemi verdiğini ifade ediyor. En son Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan yazılarından birinde “ekolojik keder” konusunu masalsi bir dille aktardığını belirten yazar, bu durumun kendisini bir yazarın toplumdaki yeri üzerine düşünmeye yönelttiğini dile getiriyor. Vicdan duygusuyla yazan bir edebi insan olmayı öncelediğini vurgulayan Andaç, gazetede yazsa dahi bir gazeteci değil, bir edebiyatçı olduğunu özellikle belirtiyor. Çirkinliklere ve yozluklara karşı duyduğu öfkeyi dile getiren yazar, Arundhati Roy’un “Sığınağım ve Fırtınam” ile “Küçük Şeylerin Tanrısı” kitapları ile Annie Ernaux’nun “Utanç” ve “Karanlık Atölye” eserlerini okurlara bir arada okumalarını tavsiye ediyor.
Kaynak: Edebiyat Haber ·



6 yorum